Leraar en leerling tegelijkertijd

Klooster Huissen oktober 2025

Net weer terug uit het klooster Huissen en helemaal gevoed en opgeladen. Heel diep geslapen in mijn eenvoudige eenpersoonsbedje en opgeladen door de rust en ruimte van het klooster en de tuin. Ja die kloostertuin is fantastisch om aandachtig en rustig te lopen en per dag de bomen en struiken zien veranderen. Maar bovenal ben ik gevoed doordat we als groep met 12 mensen, inclusief ons als begeleiders, samen konden leven in veiligheid en harmonie, waardoor iedereen haar/zijn maskers wat kon laten zakken. Wat doet dat een mens goed.

Thuisgekomen zocht ik mijn oude boeken op die op een of andere manier te maken hebben met het thema ik en de ander zoals De vreemdeling in onszelf van Julia Kristeva en Elisabeth Badinter De een is de ander. Allebei boeken die vertaald zijn in het Nederlands in de jaren tachtig en die ik toen verslonden heb. Ook nu nog een genot om te herlezen. De vreemdeling zit in onszelf.

De mensen die me kennen weten dat ik van paradoxen houdt en ook om die reden was de vijfdaagse ik en de ander helend omdat ik zowel begeleider als deelnemer was. Leraar en leerling dus even een stukje in mijn heelheid mogen leven en ik had het gevoel dat dat voor meerdere van ons gold.

De eerstvolgende vijfdaagse retraite ik en de ander is 29 maart-2 april 2026. Je kunt je binnenkort aanmelden op de website van de klooster.

Retraite ik en de ander. Helend voor de ziel

fotograaf Pete Pronk

Vandaag thuisgekomen na een vijfdaagse retraite in het klooster Huissen samen met Pete Pronk met als thema Ik en de Ander. Over relationele identiteit waar ook mijn nieuwste boek Zeg me wie ik ben. Over de grenzen van identiteit overgaat.

Zondagavond 20 juli zijn we begonnen in de sjoel, dat is de zolderruimte in het klooster waar deze foto is genomen. Een grote ruimte om fijn in te verblijven en waar verschillende werkvormen mogelijk zijn. Er zijn tafels, stoelen, matjes en meditatiekussentjes. Zondagavond gebruiken we voor een rustige kennismaking en een goede landing om te voelen wat een mens nodig heeft. We vragen dan ook altijd “wat is je wens voor deze dagen?”. Een enkeling zegt het niet te weten maar de meesten weten het wel. Meer ruimte, meer rust en meer zachtheid zonder te werken maar door beter te voelen, door meer aanwezig te zijn in het lijf. Een ieder heeft zo haar eigen woorden.

Iedere morgen beginnen we met mediteren. Daarna een tekst over ik en jij, over identiteit, wie kies je om te zijn, een oefening en een uitwisseling van de opgedane ervaringen. Om 12.30 lunch en ruimte om te rusten, te wandelen, te tekenen en te praten. Pas om 14.30 begint ons middagprogramma waar het bewegen, het lichaam en de stem centraal staan. Pete Pronk geeft deze middagen. We zingen, wiegen, masseren, dansen en luisteren naar onze eigen stem en die van anderen. Individueel, in tweetallen en soms met de hele groep. Bij sommige komt er amper geluid uit, anderen durven en kunnen al meer kleuren te laten horen en bij ons allemaal kunnen we aan het eind van de retraite onszelf, onze stem laten horen.

Veel aandacht voor niet geleefde stukken in ons, voor onze schaduwkanten, veelal op speelse wijze. We hebben schuddebuikend gelachen en soms gehuild, gepiept, gekreund. De avonden gebruiken we in rust omdat wat zich in ons beweegt en wat aangeraakt is, beter te voelen, beter te verstaan.

We ervoeren onze uniciteit en dat we hetzelfde zijn. Zelden zoveel wederkerigheid ervaren als met deze groep. Helend voor de ziel zoals een van de deelneemsters zei.

Wil je dit ook ervaren? Wil je meer weten hoe anderen ons ik maken en waar onze vrijheid en ruimte ligt? Geef je dan op voor onze vijfdaagse in oktober. Meerdaagse Ik en de ander

Driedaagse workshop Ik en de ander

Van 7 tot en met 9 april a.s. geven Pete Pronk, verhalenverteller en stemcoach, en ik een driedaagse workshop. Het thema is onze verbondenheid met anderen, ik en de ander. Jij die mij ik maakt, zo kan ik het ook zeggen.

Ons individuele lijf is geen instrument, geen ding, maar een levend organisme dat in wisselwerking staat met andere levende organismen. De belangrijkste intieme relatie die we hebben, is die met ons eigen lichaam. Een goede afstemming op je lijf maakt een intieme relatie met een ander mogelijk.

We gaan deze dagen in ons lijf zakken, maken contact, voelen wat er is. We gaan zingen. Elkaar uitnodigen om aanwezig te zijn en in verbinding. Naar elkaar luisteren en antwoord geven in open ontmoetingen. Misschien dat er iets nieuws kan ontstaan en we ons opnieuw in verbinding voelen met andere mensen, de dieren, de natuur en de wereld.

Mijn laatste boek, waarvan het portret van Dora door Picasso, mijn omslag siert, heeft als titel Wie ben ik als niemand kijkt? De titel van deze driedaagse ik en de ander zou ook kunnen luiden wie ben ik in relatie tot een ander? Wie ben ik, als jij mij ziet? Als ik jou zie?

Ga mee op reis en laat je raken, zodat er iets nieuws kan ontstaan.

Programma (kloosterhuissen.nl)

Van de zomer geven we zelfs een vijfdaagse. Ook daarvoor kun je je al inschrijven.

Het wonder van een groep

Thuisgekomen na een prachtige driedaagse over ik en de ander en het lichaam samen met Pete Pronk. Deze foto is gemaakt in de Sjoel die zich bevindt op de zolder van het klooster in Huissen. Een grote ruimte waarin we met zijn achttienen drie dagen in stilte zijn geweest, teksten hebben gelezen, aanrakingsoefeningen hebben gedaan, geschreeuwd, gelachen en gestreeld.

18 onbekenden die aan het durfden om deze reis met elkaar te maken. Zeldzaam bijzonder om mee te maken hoe snel er vertrouwen ontstond. Zeldzaam bijzonder om mee te maken en onderdeel te zijn van een groter geheel en toch mij te blijven.

Plezier en gemak, angst en moed, zwijgen en spreken, mannelijk en vrouwelijk, kind en volwassene, taal en stilte, beweging en rust en dan ben ik vast nog tegenstellingen vergeten, transformeerden zich tot eenheid. We konden de paradoxen leven.

In de groep mooie momenten van inzichten en nieuwe vragen die ontstonden. De grond waarop we stonden, had haar dragende invloed waardoor wijsheid vrij kon stromen. Op eeuwen van stilte, gebed en reflectie mochten we verder bouwen.

Grote dank aan de gastvrijheid van de mensen van het klooster die dit mede mogelijk maken.

Ik ben thuisgekomen.