Knokken op afspraak

Lorentz

Ieder wezen hecht zich. Dat lijkt vanzelfsprekend en automatisch te gaan. Als studente psychologie heb ik filmpjes gezien van Lorenz die in zijn tuin een gieter rondjes liet draaien. De net geboren eendjes liepen bij gebrek aan een moeder dapper de gieter achterna.

Voor mensen die geen psychologie hebben gestudeerd en geïnteresseerd zijn in het onderwerp van hechting zijn prachtige filmpjes op YouTube te zien:

Een kort stukje Lorenz:

Het volgen van de blik van de baby naar de verzorger. Het reageren op elkaar. Ontroerend vind ik dat altijd weer. Nabootsing zouden we dit gedrag ook kunnen noemen. Maar het is al snel meer dan dat. In de nabootsing komt al snel een eigen draai. Een eigen vorm van reageren. En hopelijk kijken de vader en moeder nog steeds zodat het jonge kind steeds meer eigenheid kan laten zien.

Meer vaders met jonge kinderen

Ik zie op straat steeds meer vaders met jonge kinderen. En moeders uiteraard, maar die waren er altijd al. Een groot aantal kijkt inderdaad aandachtig en warm naar hun kinderen. Maar een deel van de ouders kijkt op hun mobiel. En ander deel loopt te rennen achter de buggy. Sommige kinderen moeten heel vaak mamma of pappa roepen, voordat er eens wordt opgekeken, aangekeken, gereageerd.

Ouders die niet troosten

Andere ouders zitten juist bovenop hun kinderen en laten bijna geen ruimte over voor het kind om zelf met initiatieven te komen. ‘Kijk uit, pas op, goed zo, doe niet’ lijken commando’s. En er zijn ouders die onverschillig met hun kinderen omgaan. Ouders die je niet aankijken. Ouders die je niet troosten.

Vechten op afspraak

In een afgelegen wei vechten voetbalsupporters op afspraak met elkaar. Ze schoppen en slaan, waar ze de ander maar kunnen raken. Heerlijk vinden ze dat. Jonge mannen aan het begin van hun volwassenheid.

Denkt u dat deze jongens veilig zijn gehecht? Denkt u dat er met warme blikken en bemoediging naar hen is gekeken?

 

Door: Liesbeth Woertman.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.