Verwar zelfbeeld niet met zelfzijn.

Voor mijn nieuwe boek werk ik aan een hoofdstuk over thuiskomen in je lijf. Voor veel vrouwen is dat lastig omdat we zo gewend zijn om ons lichaam als object, van buitenaf te zien. Zien is hier te zwak uitgedrukt want als we ons lichaam als een object zien, als een ding, dan oordelen we direct.

We kunnen niet objectief waarnemen. Als we in de spiegel kijken, kijken vele ogen met ons mee. Hoe we ons voelen, terwijl we in de spiegel kijken, wat we denken als we in de spiegel kijken, onze ideaalbeelden doen allemaal mee, Ons lichaam is geen instrument waarmee we kijken, maar de manier om in de wereld te zijn.

Al vanaf jonge leeftijd, leert een meisje haar lichaam te zien door de ogen van anderen. Ben ik mooi? Te dik? Sexy genoeg? Cosmetica fabrikanten maken aparte huidverzorgingslijnen en make-up voor meisjes vanaf een jaar of acht. Duizenden gemanipuleerde beelden zien meisjes en vrouwen op TikTok en Instagram waarmee zij zichzelf gaan vergelijken.

De blik van de anderen, zowel van influencers op social media als de concrete andere mensen om ons heen, verdringt de eigen ervaring.

Als je naar jezelf kijkt als object dan stel je de volgende vragen: hoe ziet ik eruit, hoe beoordelen anderen mij? Voldoe ik aan de schoonheidsnorm? Dat maakt thuiskomen in je lijf moeilijk. Want thuis zijn in je lichaam betekent dat je je lichaam van binnenuit bewoont.

Je kunt jezelf beter vragen: Ben ik werkelijk aanwezig in mijn eigen leven? Leef ik vanuit wat mij bezielt? Durf ik mij te ontwikkelen, ook als dat onzekerheid oproept?