Waar werk ik in de lente van 2025 aan?

Vijf jaar ben ik in de maand mei met emeritaat. Emeritaat is een mooi woord voor het met pensioen gaan van hoogleraren. Dat betekent dat ik geen promotierecht meer heb. Uitgewerkt, klaar lijkt het dan maar minder is waar.

Waar werk ik op dit moment op verzoek van verschillende mensen?

  1. Een Tedtalk voor de Bendeleiders over ja zeggen tegen jezelf
  2. Een beeldcollege voor de omroep Human over schoonheidsidealen.
  3. Een podcast over chronisch ziek zijn
  4. Een stuk schrijven voor het Open Klooster naar aanleiding van de retraite
  5. Een podcast over opvoeding, uiterlijk en gelijkheid tussen man en vrouw
  6. Een lezing over mijn laatste twee boeken voor het Gilde in Zeist die een prachtig zomerprogramma hebben.
  7. Voorbereiden van een workshop samen met Pete Pronk in het klooster van Huissen over ik en jij
  8. Voorbereiden van een publiek gesprek over ruimte innemen van vrouwen Studium Generale Utrecht
  9. Een lezing schrijven voor de opening van het academisch jaar Haptonomie Zeist
  10. Een lezing schrijven voor het VMTI congres over verslavingen

Ik schrik er zelf van en begrijp dat het niet zo maar een gevoel is dat ik het druk heb. Tegelijkertijd geniet ik er enorm van. Ik vind het fijn om nieuwe vragen te krijgen, andere perspectieven en inzichten. Wel wil ik weer iets meer ruimte maken om te schrijven van binnen naar buiten. Wel wandel ik iedere dag in de kasteeltuin en langs de randen van Wijk bij Duurstede. Ook de middagen met mijn kleindochter zijn me heilig.

Wie ben ik nu ik niet meer aan de universiteit werk? Ik ben een grootmoeder, schrijfster, lezer en geliefde en dat bevalt prima.

Lezen en schrijven en steeds nieuwe ontdekkingen doen

Ik weet niet meer hoe ik aan deze foto kom of waar die is genomen. Maar alle foto’s en andere kunstuitingen met lezende vrouwen draag ik een warm toe.

Ik hou heel veel van boeken. Altijd gedaan. Als kind toog ik iedere week naar de bibliotheek en haalde het maximale aantal boeken. Daarnaast las ik ook de boeken van mijn broertjes. Ik mocht altijd al eerder boeken van een hogere leeftijd mee naar huis nemen omdat ik de boeken van mijn eigen leeftijd al uit had.

Ik hou ook heel veel van bibliotheken en boekwinkels. Er overvalt me direct een rust en een hebberigheid zodra ik een voet over die drempels zet. Het is mijn habitat. Ik voel me daar rijk en gelukkig.

Ik lees ook altijd meerdere boeken tegelijkertijd. Wel verschillende genres. Dus bijvoorbeeld op dit moment lees ik Het rode boek van Jung, Jolande Withuis, vrouw en vrijheid, Wat het lichaam weet van Hendrik Jan Houthoff en Simone de Beauvoir misverstand in moskou. Afhankelijk van mijn stemming en energie pak ik het boek op wat op dat moment het beste past.

Ook ligt er altijd een stapel verse stapel boeken op me te wachten. Mijn kleindochter heeft me al een paar keer gewaarschuwd dat ik geen nieuwe boeken moet kopen als ik er nog zoveel ongelezen heb liggen. Maar het lukt me niet. Zaterdag toch weer twee aangeschaft.

Echt ik woon minder in mijn hoofd dan vroeger maar het lezen is nog steeds zeer aantrekkelijk. Nu ik ook de roep van het schrijven niet meer kan weerstaan, is er een soort rumoer ontstaan tussen die twee, lezen, schrijven, schrijven, lezen, lezen, schrijven.

De wondere wereld van de woorden…….. ik vind het een groot genoegen en verbaas me iedere keer over het zichtbaar worden van een nieuw deel, een nieuwe laag van de wereld.