In de Wijkse krant

Liesbeth in het Groentje

Zoals de meesten van jullie wel weten heb ik het grootste deel van mijn leven in Utrecht gewoond. Sinds anderhalf jaar wonen we in Wijk bij Duurstede en voor het eerst sta ik nu in het Groentje.

Op een of andere manier doet me dat veel plezier. De plaatselijke boekhandelaren Rico en Nanda Pettinga hebben ervoor gekozen om plaatsgenoten die schrijven, te vragen om in de boekwinkel te signeren tijdens de boekenweek. 7 maart mocht Sis van Rossum komen en zaterdag 14 maart, mag ik signeren van drie tot vier. De Pettinga’s maakten een lieve poster met mijn foto erop en de omslag van Je bent al mooi. Maar wat me ontroert is het woord plaatsgenoot. Ik ben nu een van hen en dat doet me goed.

Zaterdag 14 maart ben ik ook te gast bij Jacobine Geel NPO 2 om 17.40. Dat is al opgenomen dus ik kan rustig thuis kijken wat het is geworden.

Volgende week ga ik met mijn lieve vriendinnen Femke en Linda schrijven op Schiermonnikoog. Uitgeverij Ten have geeft ook Psychologie van het uiterlijk opnieuw uit en ik ben het boek aan het aanvullen. Actuele literatuur erbij en een nieuw laatste hoofdstuk over de meest recente ontwikkelingen op het gebied van lichaamsbeeld.

Ik voel me rijk. Heerlijk mogen focussen op een onderwerp en daarover schrijven. En het verbonden voelen met anderen, het plaatsgenoot zijn, draagt zeker bij aan mijn gevoel van rijkdom.

Leven en dood

opname Jacobine

5 maart 2020 opname gemaakt voor het programma Jacobine samen met Corien van Zweden, Annemarie de Vries Postma en Jacobine Geel.

Mijn lymf oedeem speelde ineens weer ernstig op. Ik heb een dikke knie met veel vocht en een pijnlijk rechterbeen. Ik wilde de eerder genoemde vrouwen niet in de steek laten en stapte vrouwmoedig in een prachtige grote taxi. Zelfs in die ruime zoevende auto kon ik amper mijn been in de auto krijgen maar met een beetje geduld lukte het. Ik werd gereden door een zeer vriendelijk en professionele chauffeuse. Aangekomen in de studio in Hilversum werd ik drect opgevangen. Ook Annemarie een van de andere gasten kwam net binnen. Haar man bood direct zijn arm aan en al schuifelend en rollend gingen we naar de make-up ruimte. Daar zag ik Corien al met een schort om en ik ging op de andere stoel zitten. Een hele prettige man maakte mij een beetje op.

Het gesprek wordt 14 maart uitgezonden op NPO2 om 17.40. Ik heb het idee dat het een aardig en genuanceerd gesprek is geworden over het lichaam, ouder worden en het leven vieren.

Vanmorgen naar de oedeemtherapeute geweest en mijn knie is nu met tape omwikkeld waardoor er wat meer steun is. Goed kijken waar ik mijn voeten neerzet want ik wil uiteraard niet vallen. Om 12 uur was er een herdenkingsdienst in de kerk voor mijn buurmeisje van 14 jaar die plotseling is overleden. Honderden volwassenen en kinderen waren bijeen gekomen in hun verdriet. Dat is zo mooi van het wonen in een kleine plaats. Iedereen kent iedereen.

Een prachtig, behulpzaam meisje zo maar dood. In gedachten bedank ik haar voor haar vrolijke aanwezigheid en haar aandacht voor kleinere kinderen. Als ik op straat liep met mijn kleindochter Isabella dan fietste ze vaak voorbij met wapperende haren en riep hallo Isabella in het voorbijgaan.

Langzaam loop ik naar huis en voel me dankbaar dat ik me zo verbonden voel met de mensen om me heen.