Gisteren waren we in museum Singer te Laren. De tentoonstelling werd goed bezocht. Renoir, Duffy en werk van Matisse en een aantal voor mij onbekende werken. Heel afwisselend en fijn om te bekijken.

Maar ik werd echt getroffen door dit schilderij van Berthe Morisot. Het schilderij lijkt onaf met hier en daar forse vegen. Vond ik dit het mooiste schilderij? ik vind dat sowieso een onmogelijke vraag. Wel kan ik zeggen dat dit schilderij me het meest raakte.

Ook weer niet zo verwonderlijk want ik ben bezig met het creëren van een innerlijke moeder voor mijn interne meisjes. Het zijn er drie. Ik heb een bang meisje, een donker meisje en een wat ouder meisje, een adolescente die een verminkte hand heeft. Ik ken hen vanuit mijn dromen.

Mijn innerlijke moeder is een mooie, jonge vrouw die rustig is en goed kan luisteren. Ze is vrolijk maar niet op een luidruchtige manier. Ze heeft warme ogen en een zachte huid en een glimlach. Ze is pianiste of dichteres en misschien wel van adel. een hartstochtelijke lezeres met een brede kennis waar de meisjes veel aan hebben. en veel wijsheid en mededogen en geen oordelen. Mijn meisjes zijn heel blij met haar.

Ik stond gisteren voor dit werk van Berthe en ik ben benieuwd waar zij aan dacht toen ze dit werk maakte.