Van Hannah Arendt is deze metafoor Denken zonder leuning. Zelf schrijft ze hierover “Dat wil zeggen, als je de trap op en af loopt kun je je altijd aan de leuning vasthouden, zodat je niet valt, maar we zijn die leuning kwijtgeraakt. Zo vertel ik het mezelf. En dat is inderdaad wat ik probeer te doen.”

Denken zonder leuning wat een eenvoudig en helder beeld, je begrijpt direct wat ze bedoelt.

In deze essays over vrijheid, cultuur en politiek, in 2023 vertaald in het Nederlands, komt sterk het idee naar voren dat vrijheid zich tussen mensen beweegt. De wereld tussen mensen erodeert als we het idee omarmen dat vrijheid is, doen waar je zin in hebt als individu. Arendt omschrijft vrijheid en handelen als twee kanten van hetzelfde tussen mensen.

Ik ben nog maar net aan dit boek begonnen en wil eerst het boek Onuitputtelijk is de waarheid van Otto Duintjer uithebben. Gevoelsmatig heb ik het idee dat deze twee auteurs, zeer verschillend van elkaar, toch allebei verwijzen naar de grondeloosheid van ons bestaan. Ik kom erop terug. Misschien zit er er wel helemaal naast.

Heerlijk de decembermaand om zoveel te kunnen lezen.