Het nieuwe boek van Jan Bouman Jij blijft altijd van mij gaat over de grens tussen ziekte en criminaliteit. De auteur heeft jaren bij justitie gewerkt en heeft vele gedetineerden en hun slachtoffers gesproken. Ook staat hij aan de wieg van meer aandacht voor slachtoffers onder andere door spreekrecht voor hen te organiseren.

In 2016 publiceerde hij Zitvlees over slachtoffers van moord. En in 2019 Moeders op jacht over vrouwen die recht zoeken voor hun misbruikte dochters. In 2025 dus zijn derde boek over misdaad Jij blijft van mij, een boek over femicide, vrouwenmoord, vanuit het perspectief van de moordenaar, hulpverleners en nabestaanden van het slachtoffer.

Indringend beschrijft Bouman de binnenwereld van een man die zijn vriendin met messteken om het leven brengt omdat ze volgens hem flirt met andere mannen. Die stukken kon ik bijna niet lezen en moest regelmatig het boek wegleggen. Het binnendringen van het mes wordt zeer plastisch beschreven. Sjef, vertelt over de moord, vanuit het perspectief van het mes. Het was het mes dat stak. In de gevangenis probeert de psychologe hem verantwoordelijk te maken voor het misdrijf maar dat duurt behoorlijk lang voordat ze een beetje in die richting komt.

Het boek gaat over de dunne grens van ziekte en criminaliteit. De moordenaar, Sjef, spreekt in zichzelf en over zichzelf als iemand die verkeerd is afgesteld en dat de hulpverleners dat moeten repareren.

Ik ga het verhaal hier niet verder vertellen omdat het boek echt de moeite waard is om gelezen te worden en mensen aan het denken te zetten over slachtofferschap, verantwoordelijkheid, eer en wraak. Het boek is goed geschreven en ondanks de gruwelijkheden, las ik toch door en bleef ik nog aan tijdje na broeden over mensen die zichzelf zien als ding en dus ook de ander als ding en wat de consequenties daarvan kunnen zijn.