Gisteren 29 september 2026 sprak ik op het congres van de Landelijke Vereniging Medisch Psychologen in Vaals alwaar zij een driedaagse congres hielden met als titel Great Changes.

Om half zeven opgestaan om naar een ride and kiss plek op de centraal station van Utrecht te gaan. Ik mocht meerijden met twee vrouwen, die ik niet kende, naar Vaals. Dat is best een eindje rijden, namelijk 2,5 uur waar ik best tegenop zag. Maar dat was niet nodig geweest. Ik ontmoette twee charmante, capabele vrouwen, van in de veertig. Die twee kenden elkaar wel dus ik zei, gaan jullie maar lekker naast elkaar zitten dan kunnen jullie praten, ik ga wel stil achterin zitten, en doe af en toe mijn ogen dicht, want ik heb slecht geslapen.

En zo geschiedde. We reden zonder ernstig oponthoud zoevend naar de prachtige heuvels van Zuid Limburg. Daar aangekomen gingen we op het terras zitten, in de zon, aan het water. We waren er rond 11 uur en ruim op tijd. Het congres begon om 13.30.

De vrouwen gingen aan de slag met de voorbereiding en ik mocht heerlijk buiten blijven zitten voorzien van koffie, water en een broodje. Zo lief en zorgzaam echt bijzonder fijn. Ik maakte nog een wandeling en werd naar binnen geroepen door Margreet die mijn powerpoint aan het installeren was. Ze zei “op een slide loopt de tekst door een beeld is dat de bedoeling?” Nee zei ik, maar ik ben niet zo handig. Oh dan doe ik het wel even voor je en kijk daar ontbreekt volgens mij een woord. En in een vriendelijk samenspel, zonder stress, paste ze de twee slides aan. Waarvoor grote dank.

Ik vertel dit redelijk uitgebreid omdat ik zo verrast en blij was met al die zorgzaamheid en aandacht. En er was nog iets anders wat opviel namelijk geen opgespoten lippen of strakgetrokken gezichten. Allemaal goed verzorgd met een open blik en houding, wat lichte make-up of geen make-up en aanwezig. Geen maskers. Wat een heerlijke groep om mee samen te werken, daar te spreken en er werd zo aandachtig geluisterd.

Op de terugweg in een taxi met een alleraardigste vrouwelijke taxichauffeur voelde ik hoe moe ik was en blij. Blij omdat het nog mogelijk is om in geconcentreerde aandacht en aanwezigheid met elkaar van gedachten te wisselen en warmte te ervaren.

Het was niet mijn beste lezing die ik gaf want de slechte nacht was voor mezelf voelbaar maar het was wel een van mijn beste lezingen door de bedding van werkelijke belangstelling en aandacht. Grote dank daarvoor en nog een mooi congres gewenst.