Begonnen in de eenheid tot afgescheiden wezen Zeg me wie ik ben

Maandagavond had ik een bijzondere bijeenkomst met de vrouwen van de Belle van Zuylenkring in Maastricht. Deze weken bereid ik twee nieuwe lezingen voor. De eerste is zondag in Amsterdam bij het Humanistisch café en de tweede op 22 januari in Zutphen.

Zeg me wie ik ben staat in beide lezingen centraal.

Misschien begin ik met de vraag Wanneer begint ons leven? Wat is het begin van wie je bent? Dit begin ligt in ieder geval verder weg dan de dag van je geboorte. We zaten al in de eicel van onze moeders, toen zij in de buik van onze grootmoeders zat. Alles heeft bewustzijn zelfs een eicel. Wat hebben we al meegemaakt voordat wij geboren worden? Welke gevoelens, ervaringen zijn in ons lichaam opgeslagen?

Ik moest denken aan woorden van Carl Gustav Jung: “De mens is bij zijn geboorte reeds miljoenen jaren oud en wij dragen allemaal de hele mensheid in ons”. Dus ja, zegt u het maar, waar begint ons verhaal?

Hoe meer ik hier over na denk, hoe meer ik leer des te meer verwonder ik me.

Beter laat dan nooit

Ik kan de bloemen die ik kreeg als dank voor mijn bijdrage in de Boekenweek nog niet wegdoen. Ook het sterven van de bloemen hoort erbij. Deze tulp is toch prachtig.

Veel gelezen dit weekend. Een beetje noodgedwongen omdat het zoveel regende maar dat geeft niet, want lezen is nog steeds een van mijn lievelingsactiviteiten. Ik las Jung en Beter laat dan nooit over hoe je een laatbloeier wordt van Annemiek van Kessel.

Het leuke van dit boek is dat het over laatbloeiers gaat op allerlei gebied zoals persoonlijke ontwikkeling, onderwijs, werk, sport, kunst, wetenschap en seksualiteit. Dit boek sluit mooi aan op Wie ben ik als Niemand kijkt waarin ik een pleidooi hou om te blijven bloeien en iets nieuws te gaan doen, ook in de ouderdom.

Het verhaal van de haas en de schildpad vormt het kader voor het boek van Ven Kessel. Waarom haasten als we zo oud worden? Goede vraag. Ook haar vergelijking met slowcooking sprak me aan. Lekker de tijd nemen zodat de smaken op elkaar in kunnen werken.

Van Kessel interviewt verschillende laatbloeiers waaronder mijn oud collega Marie Jose Enders- Slegers die op 68 jarige leeftijd tot hoogleraar werd benoemd op het onderwerp de mens-dier relaties. Daar had zij als eerste in Nederland onderzoek naar gedaan en was ze haar tijd mee vooruit. Ook Alex Roeka singer/songwriter vertelt zijn verhaal. Zomaar twee interessante, stimulerende mensen die zichzelf trouw bleven en op latere leeftijd tot bloei komen. Prachtig!

Ook herlas ik Carl Gustav Jung over herinneringen, dromen en gedachten die ook goed in het rijtje laatbloeier of beter gezegd steeds opnieuw bloeiende mens, past. Wat een rijk leven heeft hij gehad en wat kan ik veel van hem leren. Vooral aan het trouw zijn aan je ervaringen en durven te veranderen. Steeds opnieuw jezelf durven bijstellen, uitvinden. Vooral ook het kwaad niet buiten de deur houden maar daarover een andere keer meer.