Wat hebben we te doen als oudere vrouwen?

De foto is van september 2025 waarin we een mooi gesprek hadden over Ruimte voor vrouwen. Ik heb nog geen mooie foto van onze bendeleidersdag van gisteren vandaar deze keuze omdat deze avond ook zo inspirerend was.

Gisteren waren we met een groep oudere vrouwen in De Groene Afslag in Bussum. Een waanzinnig groot en levendig pand voor allerlei groepen en individuen die het goede met de aarde voorhebben. Je kunt er eten, logeren, werken, verbinden. De groep vrouwen is heel divers, druk, bezig, verwachtingsvol. Sommige blazen bij het woord oud, anderen omarmen het woord oud en geven haar eigen invulling. Sommigen willen meer duidelijkheid en leiding, anderen weven bijna vanzelfsprekend een netwerk.

We gaan het doen. Het negatieve beeld over oudere vrouwen aan diggelen slaan en we creëren er een gelaagder, diverser en liefdevoller beeld voor in de plaats. Niet eerder in de geschiedenis zijn we tot op hoge leeftijd relatief gezond gebleven en hebben onszelf, elkaar en de samenleving daardoor veel te geven vanuit onze belichaamde wijsheid. Wij zijn een volstrekt nieuw fenomeen.

Onszelf aan anderen tonen door onze waarheid te spreken, onze innerlijke strijd te delen en onze nare kantjes bloot te leggen is een heilige activiteit en maakt onszelf en de ander heler. Wie van ons durft dat?

Dus wat hebben we te doen als oudere vrouwen? Uitrusten en respectvol en liefdevol met onszelf omgaan. Met ontferming bewogen naar ons leven en dat van anderen kijken. Het toelaten van afgesneden delen, zodat we heler worden. Heel in gebrokenheid en vandaaruit uitreiken naar de wereld, naar andere mensen. Niet omdat het moet, maar omdat je wilt geven vanuit overvloed.

Alles over liefde

Donderdag 26 maart 2026 spreek ik in Bussum bij de Groene Afslag op de 2de live bijeenkomst van Bendeleiders over doorbreken. Wat hebben we te doen als oudere vrouwen? In een creatieve middag met verschillende werkvormen gaan we van idee naar doen. Samen met Jose Dankers de oermoeder van de bende open ik het bal.

Ik heb net dit boek van Bell Hooks gelezen over de liefde. Wat een inspirerend en rijk werk.

Volgens hooks is er maar een wapen tegen haat, geweld en onderdrukking en dat is liefde. Zij definieert liefde als doen, als handelen en niet als een emotie. Een bewuste handeling, een keuze dat leidt tot een actief leven. In 2021 overleed hooks op 69 jarige leeftijd, jammer genoeg. Maar ik hoop dat ze nog heeft meegemaakt dat door de Black Lives Matter protesten tegen racisme haar All About Love uit 1999 ineens op de bestsellerslijst kwam.

Ze schreef haar naam in kleine letters, die ze had gekozen als haar schrijfstersnaam, naar haar overgrootmoeder aan moeders kant Bell Blair Hooks. Ze wilde vooral dat haar woorden gehoord en gelezen werden en niet dat haar ego werd gevoed.

Het boek is een persoonlijke en filosofische verkenning van liefde als gedrag, als bewuste keuze om hierin te oefenen tussen vrienden, ouders en kinderen, op het werk, in de buurt en niet te vergeten in relatie met jezelf. Ze laveert heel mooi tussen het persoonlijke en het politieke. Liefdevol neemt ze ons mee naar ons taalgebruik en theorie, de roep om maatschappelijke rechtvaardigheid maar ook onze individuele taak in het creëren van gelijkwaardige, wederkerige relaties.

Ze raakt me en maakt me iets dapperder om echt voor de liefde te gaan en tegen het patriarchale en kapitalistische systeem.

Het kan niet anders of iets hiervan is terug te horen in mijn bijdrage van donderdag bij de bendeleiders.

Agenda maart

We zijn nog even op Schiermonnikoog, omringd door veel fazanten, veel vogels, enkele konijnen en een haas in het heerlijke lenteweer en de uitbottende natuur.

Uiteraard enkele uren per dag schrijven wat hier altijd wonderwel goed lukt.

Naast het schrijven van een boek ook mijn “optredens” voorbereiden.

9 maart 2026 ga ik naar de bibliotheek Twenterand in het kader van internationale vrouwendag. Ik word daar geïnterviewd door Inge Tjapkes over Wie ben ik als niemand kijkt. Het begint om 12.00 uur Het Punt, Vroomshoop en je kunt je er nog voor opgeven bibliotheektwenterand.nl Iedereen is welkom, ook mannen

17 maart 2026 ben ik in Boxtel waar ik een lezing geef over ouderen gebaseerd op mijn laatste twee boeken Wie ben ik als niemand kijkt en Zeg me wie ik ben. Openbare Bibliotheek Boxtel, Burgakker 4. 10.00-12.00

26 maart 2026 is de tweede live ontmoeting van Bendeleiders. Plotten en Smeden .Hoe dragen we als oudere vrouwen bij aan de samenleving en hoe kunnen we het negatief beeld over oudere vrouwen positiever draaien. Er is zoveel energie, talent en wijsheid onder oudere vrouwen, die we graag willen gebruiken en laten zien. De Afslag, Bussum 13.30-17.00. opgeven www.bendeleiders.nl

29 maart tot en met 2 april 2026 geven Pete Pronk en ik weer een vijfdaagse retraite over ik en de ander in het klooster in Huissen. Een heilzame, diepgaande en speelse ontdekkingsreis met tal van creatieve werkvormen. Ook daar kun je je voor opgeven. kloosterhuissen.nl

Ik vind het zelf een afwisselend en mooi programma voor de maand maart en de rest van de tijd schrijven aan mijn boek. Ik hoop je ergens te ontmoeten

De moed en elan van (oudere) vrouwen

Vanmorgen las ik in de Trouw het bericht dat drie hoogbejaarde nonnen hun voormalig klooster hadden gekraakt. Blijkbaar waren ze tegen hun wil in een rusthuis geplaatst. Regina 86, Bernadette 88 en Rita 81 hadden jaren in het klooster gewoond en hadden heimwee naar het klooster. Op Instagram plaatsen de zusters nu berichtjes en hun volgers nemen toe. Ik hoop zo dat ze daar mogen blijven.

Vrijdag 12 september hielden een groep vrouwen tussen de 52 en 74 hun eerste live bijeenkomst van bendeleiders. Ben de leider. Nou daar zouden de nonnen prachtig bij passen omdat de missie van de Bendeleiders is om het negatieve beeld over oudere vrouwen op een creatieve en intelligente manier aan diggelen te slaan. Nee niet door de slaan maar door zichzelf te laten zien op tal van plekken. In de bestuurskamer, ziekenhuizen, universiteiten, media en op straat en hun kennis en ervaring aan te bieden.

Op 10 september 2025 zat ik samen met Christien Brinkgreve en Gloria Wekker (alledrie 70 plus) in de prachtige theaterzaal van de Openbare Bibliotheek van Utrecht die uitpuilde van de vrouwen en een enkele man te spreken over meer ruimte voor vrouwen. Nog terug te kijken bij studium generale Utrecht. De zaal vol vrouwen van allerlei leeftijden zinderden.

Zijn deze drie ervaringen van oudere vrouwen toeval? Nee zeker niet. Het broeit, het vlamt en het zoemt en het is duidelijk dat de tijdgeest schreeuwt om een nieuw elan, een nieuwe ruimte. De oude beelden over vrouwen en mannen loslaten omdat ze steeds minder goed functioneren. Nee niet teruggrijpen naar wat is geweest, zoals de tradwives doen en de giftige mannelijkheid die vasthouden aan traditionele rolverdeling. Ook het altijd aardig gevonden willen worden, de behaagzucht van meisjes en vrouwen opgeven omdat het ons klein maakt en houdt. Durf te staan voor wat je wilt.

Laten we elkaar bemoedigen en open zijn over wat ons klein houdt en wat ons licht doet aansteken. Er zijn ook dappere jongere vrouwen die zichzelf vorm weten te geven. Laten we onze bubbels doorbreken en vormen zoeken om het gesprek tussen de generaties levendig te houden. We kunnen veel van elkaar leren.

Minder ik en meer wij. Altijd te paard zoals de titel van de biografie van Renate Dorrestein luidt maar daarover een andere keer.