De afbeelding is van een schilderij van Hilma af Klint
We hebben vaak een romantisch beeld van thuis: ergens waar je volledig gekend en gezien wordt.
Maar een mens blijft altijd een beetje vreemd voor zichzelf. Je verandert, je ontdekt nieuwe kanten en je kunt nooit samenvallen met het beeld dat je van jezelf hebt.
Daarom hoeft vreemdelingschap niet het tegenovergestelde van thuis te zijn.
Thuis is niet de plek waar alle vreemdheid verdwijnt, maar de plek waar je met je vreemdheid kunt bestaan.
Als ik erken dat ik zelf nooit volledig samenval met mijn identiteit, kan ik ook ruimte maken voor de ander die anders is.
