Mij is gevraagd om een visioen, een verhaal te maken voor een toekomst van oudere vrouwen. Ik heb de hele maand augustus vrij en de vraag beweegt zich in mij.
Een betere toekomst met een positief of op zijn minst een gelaagd beeld over oudere vrouwen kan ik alleen denken binnen een heler mensbeeld.
Ik lees over drugsgebruik zodat jongens en mannen hun oorlogshandelingen kunnen volbrengen. Ik zie dat ook bij mensen die misdrijven plegen, dat dit vaak gebeurt onder invloed van drugs en alcohol.
Ik lees over hebzucht en machtsmisbruik over de hele wereld, omdat de ene mens zich boven de ander stelt. Femicide en racisme zijn daar duidelijke voorbeelden van.
Ik lees over doorgeslagen ideeën over autonomie en perfectie en het dikke ik.
Hoe moedig te zijn in onze wereld en hoop te behouden? Het oude patriarchale en raciale systeem kreunt in haar voegen. Het is duidelijk dat het niet meer functioneert, want waarom hebben we anders zoveel alcohol en drugs nodig? Maar hebben we de moed om nuchter te kijken naar wat niet meer functioneert en dit los te laten? Nuchter en met een warm hart weten we allemaal dat we elkaar en de aarde naar de verdommenis helpen.
Stop je verslaving aan spullen, ego, alcohol en drugs en roep je wezen op tot avontuur. Je ziel heeft allang voeling met de wereld die je wacht (vrij naar John O’Donohue).
Mijn visioen voor een betere wereld voor oudere vrouwen omvat alle mensen, want als het goed gaat met onze jongeren, gaat het goed met onze ouderen, als het goed gaat met onze vrouwen, gaat het goed met onze mannen. Wordt vervolgd.
Dat ze los staan van de maakbare wereld. Zich comfortabel voelt met de wijsheid die ze heeft gemaakt tot een vraagbaken zonder ‘smuck’. Oudere vrouwen mogen laten zien en gehoord worden in dat wat de vraag iedere dag is aan ons bestaan. Hoe houd ik mij staande zonder misbruik te maken van mijn intelligentie? de wereld heeft een meer pure mindset nodig, goed is goed genoeg en daar waar ik overvloed heb deel ik.