Kou en warmte in het klooster

Pete en ik kwamen zondagmiddag rond 15.00 aan in het klooster en werden warm ontvangen door Judith. We kregen onze kamersleutels en de kopieën van ons programma. Even later zagen we Laurens en Diana, medewerkers van het klooster, en met een brede glimlach liepen we op elkaar af voor een warme omhelzing.

De spullen uit de auto gehaald en naar de kamers. Gauw de verwarming aan want was het fris op de kamer. Maar er gebeurde niets. Binnen no time hadden we het allebei koud. Laurens ging aan de slag om de verwarming aan te krijgen en ik kreeg een klein elektrisch kacheltje. De aandacht en zorg was weer helemaal geweldig.

In de avond begon ons programma en ontmoeten we acht mensen, waarvan 1 man en 7 vrouwen. Altijd spannend. Voor iedereen. Echt zowel voor de deelnemers als de begeleiders .We vormen voor vijf dagen een groep, een sangha, een mini gemeenschap en dat kost even tijd. Soms gaat het heel snel en andere keren duurt het langer en sommige mensen lukt het niet om zich bij de groep te voelen horen. Tien ikken en tien anderen…….. om samen een stapje verder te komen.

Om 19.30 zitten we voor het eerst in een kring bij elkaar. Verwachtingsvol. We vertellen hoe we heten en belangrijker we vertellen wat we verwachten, wat we graag willen, wat onze wens is in het ingewikkelde spel van ik en de ander.

Gelukkig deed de verwarming het in de sjoel. Er waren dekentjes, er waren lichtjes en bloemen in de midden. We zijn begonnen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 × drie =