Bijzondere ervaring is het om boeken te herlezen. Dit boek van Julia Kristeva is verschenen in 1991 in het Nederlands. Ik weet niet wanneer ik het eerder las maar ik weet nog wel dat ik er erg door gegrepen was. Zij heeft een manier van denken en van schrijven die me uitnodigt.
Kristeva is psychoanalytica en dat merk je. Het onderwerp de vreemdeling pakt ze van twee kanten aan. De vreemdeling als de onbekende die we als anders ervaren en benoemen en de vreemdeling in ons zelf. Ze laat overtuigend deze relatie tussen binnen en buiten zien.
Op pagina 11 schrijft ze: Vreemd genoeg woont de vreemdeling in ons: hij is de verborgen kant van onze identiteit, de ruimte die maakt dat wij ons “thuis” kwijtraken, de tijd waarin wederzijds begrip en sympathie ten onder gaat. Als we hem in onszelf erkennen, hoeven we hem niet meer te verafschuwen in de ander”.
Bijzonder om dit werk na zoveel jaren weer te herlezen. Het komt dieper binnen en met een potloodje in de hand, lees ik gefascineerd verder.
Ik vind het bijzonder jammer dat mijn Frans niet goed genoeg is om haar werk in het Frans te lezen. Is er iemand in mijn netwerk die haar wel in het Frans leest en bereid is daar met mij over van gedachten te wisselen? Het voelt namelijk als thuiskomen en dat is precies het thema waar ik nu over schrijf, lees en denk.
