De ontembare vrouw van Clarissa {inkola Estes is een van mijn lievelingsboeken. Ik weet niet wanneer ik het voor het eerst las. Het boek is in het Nederlands uitgekomen in 1994.
Als ik me wat rommelig voel, onhelder of iets op slot zit dan pak ik de ontembare vrouw graag. Het liefst sla ik haar willekeurig open en vandaag lees ik:
“Scherpe oordelen over het lichaam brengen een volk voort van kromgebogen lange meisjes, korte vrouwen op stelten, forse vrouwen gekleed alsof ze in de rouw zijn, heel slanke vrouwen die zich proberen op te blazen als adders en diverse andere vrouwen die zich schuilhouden. Door de instinctieve band van een vrouw met haar natuurlijke lichaam te vernietigen, neem je haar zelfvertrouwen weg. Het heeft tot gevolg dat ze zich steeds weer afvraagt of ze wel een goed mens is en dat ze haar gevoel van eigenwaarde baseert op hoe ze eruit ziet en niet op wie ze is. Het dwingt haar al haar energie te gebruiken met tobben over de hoeveelheid voedsel die ze eet, of over de cijfers op de weegschaal of het meetlint. Het houdt haar voortdurend bezig, kleurt alles wat ze doet, zich voorneemt en verwacht”.
Kom vrijdag naar het Betweterfestival in Tivoli Utrecht waar Tatjana Almuli en ik spreken over schoonheidsidealen die ons klein houden en neem je ontembare vrouw mee.
