Borsten zijn geen dingen

In dit prachtige boek neemt Corien van Zweden ons mee in de levensloop van een intiem lichaamsdeel, de borsten. Het citaat van Paul Auster uit zijn Winterlogboek toont goed de essentie van het boek “Littekens zijn letters van het geheime alfabet dat het verhaal vertelt van wie je bent”.

In drie delen groei, bloei en verval vertelt van Zweden over de maatschappelijke, psychologische en emotionele betekenis van het meisjeslichaam zonder borsten naar een vrouwenlichaam met twee borsten, een borst of zonder borsten.Zij heeft mij geïnterviewd voor haar eerste deel van het boek bloei.

Citaat van pagina 26 “Woertman legt uit dat er aan het begin van de puberteit in korte tijd heel veel veranderingen plaatsvinden. Kleine kinderen ervaren hun lichaam nog als een eenheid. Ze wonen in hun lichaam en vinden dat vanzelfsprekend. Daar komt in de puberteit vrij plotseling een einde aan. Een kind leert dan om te abstraheren en kan voor het eerst van een afstand naar zichzelf kijken. Het gevoel van eenheid wordt daardoor verbroken. Dat geldt zowel voor jongens als voor meisjes. Te midden van de verwarring die dat meebrengt, krijgt een meisje er dan ook nog eens twee volkomen nieuwe en onbekende lichaamsdelen bij die nooit bij dat lichaam als eenheid hebben gehoord. Geen wonder dat dat ambivalente gevoelens oproept”.

Ik moest erg lachen om van Zwedens eigen verhaal toen zij het begin van de groei van haar borsten ontdekte. Jammer genoeg heb ik zelf geen enkele herinnering aan het ontstaan van mijn borsten. In een volgende blog vertel ik verder over de groei en het verval van borsten.

4 gedachten over “Borsten zijn geen dingen

  1. ik ben altijd trots geweest op het krijgen en hebben van mijn borsten van 75b naar nu 80d/e met 64 jaar. ik heb wel onstoken cystes in mijn rechter borst gehad en er is een part weggenomen zodat een borst kleiner is dan de ander. Dat vond ik een spannende ervaring omdat je ook 5 jaar voor controle moest. Ik heb daarom ook belangeloos een poster getekend voor de informatie avonden in VUmc over ontdekken van borstkanker.

  2. Ja, ik weet het nog. Schrok me dood, toen ik een nieuw badpak ging kopen en in de spiegel zag dat mijn lichaam was veranderd, zonder dat ik dat had gemerkt.
    Ik durfde er niet meer naar te kijken.
    Blijkbaar keken we thuis nooit in de spiegel, behalve naar ons gezicht.
    Ik voelde me al zo onzeker, werd dat er natuurlijk alleen maar erger door…
    Gelukkig ben ik geen puber meer:-)

  3. Pingback: de maakbare borst - Psychologie van het UiterlijkPsychologie van het Uiterlijk

  4. Inmiddels 1,5 jaar en een operatie later…..
    Carcinoma in situ in mijn linker borst. Borstbesparende operatie klonk veelbelovend. Bleek toch ingrijpender dan een litteken en een stukje kleinere borst.
    Het was een onbekende borst die ik daarna ontmoette. Vreemd, anders dan alle andere borsten. Het duurde een tijdje voordat ze er weer bij kon horen. Veranderd, beschadigd, gekrompen, verfrommeld, maar ja, het is toch echt mijn borst, realiseerde ik mij! En koesterend spreek ik haar nu iedere avond goed herstel toe, en bedank ik mijn borstcellen voor hun harde werk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *