Mijn broer

herfst

18 september is de verjaardag van mijn broertje Jos. Hij zou vandaag 59 jaar zijn geworden. Hij voelt ver weg en dichtbij. Maar het blijft zijn geboortedag en dat ga ik vandaag vieren door onze goede momenten te herinneren. Zijn beeldend taalgebruik “zus ik ben zo moei, ik zak zowat door mijn hoeven”, heeft ook mijn manier van spreken verrijkt.

Zijn gulheid was overweldigend. Wat hebben we gedanst. I will survive, zong je met je schorre stem keihard. Hij is zijn hele leven arm geweest maar iedereen kon bij hem eten en hij gaf altijd de leukste cadeautjes. Ook in zijn complimenten aan anderen was hij royaal. Hij kon alleen intens leven of niet leven. Lieve broer wat ben je ver weg en dichtbij.

Wonderlijk om me zo verbonden te voelen met iemand die er niet meer is.
We wisten allemaal dat jij als eerste zou sterven door je grenzeloze manier van leven. We vermoeden het dat is beter uitgedrukt. Je tengere lichaam uitgeput door angst, verdriet en onvermogen, kreeg kanker. Hoe moedig ben je daar mee omgegaan!
Jij was de snelste, de grappigste, de liefste en de mooiste van ons en vandaag herdenk ik jou, maar zingen kon je niet.

Door: Liesbeth Woertman.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *