Dansen in het klooster

Sophie Hilbrand interviewt Liesbeth Woertman in het klooster Huissen

Lieve mensen, wat heb ik genoten de afgelopen dagen. Hartelijk dank voor iedereen die hier een bijdrage aan heeft geleverd. Ik had mij geen mooiere boekpresentatie kunnen wensen. Woensdag 9 april vertrokken B en ik al naar het klooster. We werden fijn ontvangen door Aalt Bakker, de directeur en kregen rond half zes een vegetarische maaltijd. Daarna een wandeling door Huissen, wat lezen en vroeg naar bed. Donderdagmorgen werd ik wakker zo blij als een kind. Die diepe vreugde op de vroege ochtend, de stilte van het klooster, de vogels in de tuin het was perfect. Op mijn sloffen en joggingbroek naar beneden om te ontbijten en al snel ging mijn telefoon Radio 1 of ik commentaar wilde geven op de stelling van een plastisch chirurg.

Pas om elf uur deed ik mijn mooie, rode jurk aan en maakte me wat op. De spanning nam toe en de kriebels in mijn buik maakte dat het lastig was om iets te eten. Maar daar zag ik Pete, Barend, Sophie, mijn broers, mijn kinderen, Hans en Janice en alle mensen die voor mij naar het klooster in Huissen waren gekomen om de geboorte van mijn boek te vieren. Dat ontroerde me diep en ik werd rustiger.

Barend en Hermine

Barend had een lied gemaakt Je bent al welkom en mooi en begon te spelen. Iedereen aankijkend en welkom hetend, ondersteund door de saxofoon. Hij was helemaal in zijn element, de mensen genoten en een mooier begin van mijn middag kon ik niet bedenken.

De band stond al klaar. Catching Cultures Orchestra speelde swingende Arabische muziek, schoonheid en diversiteit werden gehoord en daarna begon het interview van Sophie Hilbrand.

We zaten op het podium en hadden een warm gesprek waarin gelachen werd en even stil gestaan bij het begin van mijn onderzoeken begin jaren negentig. Ook merkte ze op dat mijn ziek zijn,  mijn werk verdieping had gegeven.

Janice Deul had een mooie presentatie over diversiteit in de mode en Hans Wassink over het beeld van mannelijkheid in de fitness wereld. De band speelde opzwepende muziek en we dansten.

Ik voelde me zo blij en open en dankbaar en speels. Het boek gaat haar weg en ik heb er alle vertrouwen in dat haar verhalen gehoord gaan worden.   

1 thought on “Dansen in het klooster

  1. Het was een heerlijke middag. Echt een feestje. En ook het boek blijkt (weer) een feest van herkenning. En wat een leuk mens ben je! Je raakte me diep tijdens het interview op persoonlijk vlak. Dank je wel, lieve Liesbeth! Blijf je mooie werk doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *