De vrouw van staal

Ziek 2

Al weken sleep ik me door het leven. Ik ben moe bij het opstaan en bij het naar bed gaan en heb een wattenhoofd. De afgelopen week kwam daar een scheurende hoest bij. Donderdagavond uiteindelijk op sterk aandringen van geliefde en vrienden naar de huisarts gegaan. Wat kan die nu doen? Het gaat wel over voordat ik een jongetje ben. Mijn bekende commentaar op liefdevolle aansporingen, om me toch eens te laten onderzoeken. Lees verder

Hafid Bouazza

 

In het weekend de roman Meriswin gelezen van Hafid Bouazza. Hij is een dichter onder de schrijvers. Hij is een schilder van woorden. Het is lang geleden dat ik zoveel nieuwe woorden las. Ook oude archaïsche woorden tuimelen van de bladzijde. Hij schrijft zo zintuigelijk, dat ik weer weet wat taal vermag. In Meriswin beschrijft Hafid Bouazza het verhaal van een alcoholist. Het lichaam ziek en vervallen door de alcohol, wordt prachtig van binnenuit beschreven. Heel mooi hoe de delirante ervaringen toch taal krijgen. Zijn blik op de vrouwen in dit verhaal is schitterend. Lees verder

Perfectie in de woestijn

Psychologie

Een reactie van een lezeres van mijn boek ´Psychologie van het uiterlijk´

Lieve Liesbeth,
Deze foto is drie weken geleden gemaakt in de woestijn. Ik zit in de Sahara achter een bremstruik uit de wind lekker te lezen in jouw boek. Ik heb genoten: jouw “totaal” benadering vanuit wetenschap, poëzie en gewone mensen dingen spreekt mij enorm aan en overtuigt.
En wat is het goed om zo’n geluid te horen over uiterlijk en al die beelden die we bewust en onbewust met ons meedragen. Ik ben meteen begonnen met het in praktijk brengen van jouw advies om mijzelf alleen maar te vergelijken met leeftijdsgenoten.
Nou ja, bij thuiskomst, want in de woestijn zijn  alleen kamelen en bedoeïenen.
lieve groet,
Jola Boot.

3 gratis recensie-exemplaren

Psychologie van het Uiterlijk

De website en het boek ‘Psychologie van het uiterlijk’ bestaan een paar maanden en ik voel me dankbaar. Dankbaar dat veel mensen hun ideeën, ervaringen en gedachten over het lichaamsbeeld met mij willen delen.

Middelbare scholieren die een profielwerkstuk schreven over schoonheidsidealen, hebben mij geïnterviewd.Studenten hebben een column geschreven. Met een paar studenten hebben we onderzoek gedaan naar sporters en hun lichaamsbeeld. De invloed van partners op het lichaamsbeeld is een onderzoek dat nog volop aan de gang is.

Openbare bibliotheken hebben boek opgenomen in hun collectie

bieb UtrechtDrie prachtige recensies zijn er verschenen op bol.com. Ik hoop dat nog meer mensen de moeite willen nemen, ook op andere sites, een recensie te schrijven.
Veel openbare bibliotheken hebben het boek nu in hun collectie opgenomen en daar ben ik erg blij mee. Openbare bibliotheken zijn fantastische plekken waar allerlei mensen samen komen. Je kunt er gratis kranten en tijdschriften lezen en gebruik maken van computers. Het lenen van boeken is gelukkig nog steeds zeer betaalbaar.

Gratis recensie-exemplaar beschikbaar

Wilt u graag meer weten over een onderwerp dat verwant is aan lichaamsbeeld of vindt u bepaalde onderwerpen onderbelicht, laat het ons weten. De column over blinden en hun lichaamsbeeld is ook tot stand gekomen, naar aanleiding van een lezersvraag

Overweegt u een recensie te schrijven? Stuur mij een berichtje, voor de eerste 3 beslissers heb ik nog een gratis exemplaar van mijn boek beschikbaar!

Door: Liesbeth Woertman

Spiegeltje, spiegeltje, mag ik een scheet laten?

Spiegel

Als ik ‘s ochtends in mijn ondergoed voor de spiegel sta en mij afvraag wat ik ga aantrekken, dan is dat vaak een heel gevecht. Wat voor een afspraken heb ik vandaag? Wat doen zij? Wat moet ik uitstralen? Wat zullen ze wel niet van mij denken als ik gewoon in mijn oude kloffie zou arriveren? Ik trek mijn kast open en ik kies voor die vuurrode jurk die mij zo goed staat. Voordat ik mijn huis verlaat steek ik zorgvuldig mijn haar omhoog met schuifspeldjes, smeer mascara, blush , en rode lippenstift op mijn gezicht en spuit royaal parfum in mijn nek. Tenslotte bekijk ik de rimpels in mijn gezicht die daar een paar jaar geleden nog niet zaten, maar tegelijkertijd met die putten in mijn billen en dat vetrandje op mijn buik hun entrée maakten.

Wat als ik nu een scheet zou laten?

Op het moment dat ik eindelijk bij mijn afspraak arriveer straal ik kracht uit. Geen hond die weet dat ik vanochtend een half uur voor mijn kast heb gestaan, en nog eens 20 minuten voor de spiegel. Het ontgaat alle aanwezigen dat ik onzeker ben. De man die tegenover mij zit draagt een driedelig pak en zijn stropdas zit zo strak dat hij bijna lijkt te stikken. Hij praat zeer beschaafd Nederlands en hij drinkt netjes zijn kopje koffie zoals het hoort. Alle handelingen gaan volgens het systeem wat onze samenleving heeft ontwikkeld en wat we met z’n allen keurig in stand houden.

Maar waarom hebben we onszelf dit keurslijf laten aanmeten of aan laten praten? Als ik nu een scheet zou laten, wat eigenlijk heel natuurlijk zou zijn, zou die tegenover mij zit, zou hij mij dan wegsturen en geen zaken meer willen doen? Stel dat ik toch in mijn oude kloffie was gekomen wat had hij dan van mij gedacht? In principe ben ik dan nog steeds dezelfde ik. Waar letten we op bij elkaar? Kijken we alleen maar naar elkaars buitenkant?

De prijs van zelfacceptatie is hoog

Diezelfde dag ben ik ‘s avonds in de sportschool, waar ik heen ga om mijn lijf slank en gezond te houden, hier vind ik de Elle op de leestafel. Ik sla het magazine open en mijn oog valt op een artikel van psycholoog, hoogleraar en schrijfster van 2 boeken Liesbeth Woertman. Ze heeft net haar tweede boek uitgebracht; Psychologie van het uiterlijk. Het raakt mij hoe zij omschrijft hoe mensen naar zichzelf kijken en wat men over heeft om geaccepteerd te worden.

We laten in ons snijden, in ons spuiten en we smeren ons suf met dure crèmes. De prijs van zelfacceptatie is hoog! We willen blijkbaar liever slank zijn dan slim, liever mooi zijn dan gezond, liever rimpelloos zijn dan lief gevonden worden door onze naasten, en tenslotte willen we liever tien kilo afvallen dan een salarisverhoging. Waar gaat het heen met de wereld denk ik? Waarom doen we hier allemaal, in meer of mindere mate, aan mee? Ik betrap mezelf erop, hypocriet als ik ben, dat ik precies hetzelfde doe.

Als ik mezelf zeker en mooi wil voelen, moet dat dus ook mogelijk moeten zijn zonder dat masker van make-up, mijn mooie rode jurk, de shiny lipgloss en mijn gave zwarte hoge hakken. Maar wat blijft er dan over van mij? Ik sla de Elle dicht en besluit dat ik het boek moet hebben, om voor eens en voor altijd af te rekenen met deze belemmerende overtuigingen.

Door: Isabelle Plasmeyer

Psychologie van het Uiterlijk