Scheetkussen

Scheetkussen

Als je kleinkinderen hebt, doe je hele rare dingen. Gisteren was er culturele zondag in Utrecht, speciaal voor kinderen. Een vol programma met muziek, vertellingen, schilderen, proefjes doen, mecanobouwen, echt te veel om op te noemen. Prachtig zonnig en droog weer dus de stad was vol met mensen. Alles in een opgewekte sfeer. Lees verder

Samen beslissen

 

Symposium

Zaterdag 7 oktober jl. bestond Olijf 30 jaar. In Soesterberg Kontakt der Kontinenten werd een symposium georganiseerd voor vrouwen met gynaecologische kanker. Het thema was ‘samen beslissen’. Blijkbaar is dit bij de specialisten het nieuwe toverwoord “samen beslissen”. Honderden vrouwen en enkele mannen verzamelen zich in de prachtige zaal, die oorspronkelijk een kapel is geweest. Tenminste daar ga ik van uit door de gebrandschilderde ramen en de wijwaterbakjes naast te deur. Lees verder

Olijf

download

Afgelopen week een interview gegeven over de betekenis van borsten. De journaliste schrijft een boek over vrouwen met borstkanker. De vanzelfsprekendheid dat amputatie van een borst bijna in een adem wordt genoemd met reconstructie van een borst, verbaasde haar. En ook dat er op veel websites valt te lezen dat zelfvertrouwen, zelfbeeld en zelfwaardering voor veel vrouwen van hun borsten afhangt. We spraken uitgebreid over het vrouwenlichaam in het bijzonder de betekenis van borsten. Het was sinds lange tijd mijn eerste werk gerelateerde gesprek en dat beviel goed. Lees verder

Huppeltje

UMC

Ik kom net uit het UMC. De Uithof ligt overhoop omdat er een trambaan wordt gebouwd. Heel goed op de grote gele borden kijken om te zien waar we nu de parkeergarage in kunnen. Ben ik nerveus? Ik weet het niet, ik voel het niet. De hele nacht is een deel van mij wakker geweest. Blijkbaar staat mijn lichaam in de alarmstand ook al voel ik dat niet. Ik word wakker en realiseer me direct dat ik zo moet. Ik moet weer voor controle naar het ziekenhuis. Lees verder

Mijn broer

herfst

18 september is de verjaardag van mijn broertje Jos. Hij zou vandaag 59 jaar zijn geworden. Hij voelt ver weg en dichtbij. Maar het blijft zijn geboortedag en dat ga ik vandaag vieren door onze goede momenten te herinneren. Zijn beeldend taalgebruik “zus ik ben zo moei, ik zak zowat door mijn hoeven”, heeft ook mijn manier van spreken verrijkt.
Lees verder

kloostergang

Net terug uit mijn geliefde klooster in Huissen. Een midzomerweek over Eckhart, Hammerskjold en Kierkegaard met als onderwerp; Leven zonder waarom. Een groep van 12 mensen, 5 mannen en 7 vrouwen, met verschillende achtergronden en ervaringen komen bij elkaar in de bibliotheek van het klooster. Lees verder

Terug in Utrecht

Drente

We zijn weer terug in het Utrechtse. De vakantie was zeldzaam rustig. Slechts een boek gelezen in veertien dagen, dat is voor mijn doen erg weinig. Veel naar de wolken gekeken en genoten van de weidse vergezichten. We hebben het lopen rustig opgebouwd. De eerste wandeling duurde drie kwartier en de laatste drie uren. Heel kalm, genietend, rondkijken, ruikend en met een steeds leger wordend hoofd. Ik heb ook veel geslapen. Het koelt zo heerlijk af op het Franse platteland in de nacht en dan slaap ik goed. We hadden weinig bereik, dus geen druk van telefoon. Lees verder

Vakantie

bloem

Vakantie is best een wonderlijk begrip als je herstellende bent van een ziekte. Vakantie is voor mij meer gekoppeld aan werken. Je bent aan het werk en je hebt vrije tijd. In je vrije tijd ga je dan van huis naar een ander huis, hotel of tent en dat noem je dan vakantie. Maar wat betekent vakantie als je herstellende bent? Lees verder

Boom

boom

Vanmorgen ontving ik een mail van een vriendin waarin ze vertelde dat haar situatie verslechtert. Veel sneller dan ze had gedacht, zitten er uitzaaiingen in andere organen. Als een mokerslag komt het bericht binnen. Sta zelf als een trillend hert net op mijn wankele pootjes en dit bericht komt hard aan. Zo kan het dus gaan. Een sterk lichaam wordt opgevreten en je hebt als mens maar een manier te vinden om hier mee om te gaan. Wat zijn we slecht voorbereid op ziekte en dood.

Bomen hebben het makkelijk

Vanmorgen vroeg wakker door het prachtige zonlicht. We hebben net een paar grijze dagen achter de rug en daardoor valt het licht des te meer op. Het is stil in de straat. De bomen bewegen zachtjes en lijken goedkeurend te knikken. Ja, ja, jullie hebben het maar makkelijk. Denken nergens over na en accepteren wat er is.

Berg of boom

Een boom te zijn of een berg. In het ziekenhuis kwam er een humanistisch raadsman langs op mijn verzoek. Een vriendelijke man die voorstelde om een meditatie-oefening te doen, nadat ik vertelde dat ik alle kanten uitschoot met mijn gedachten en gevoelens. Hij koos voor de meditatie “Ik ben een berg”. Ik kan je zeggen dat het lekker is om een berg te zijn. Niet van zijn plaats te krijgen. Ik werd even rustig.

Zwiepen met mijn takken

Nu thuis met een lichaam dat aan het herstellen is, tenminste dat neem ik aan, zou ik graag een boom zijn. Stevig geworteld, gezellig samen met andere bomen en de zwakke bomen helpen, maar ook losjes bewegen en zwiepen met mijn takken.

Door: Liesbeth Woertman.